Conjugation of odnieść
ˈɔd.ɲɛɕt͡ɕprzynieść coś z powrotem; dostarczyć coś, aby to oddać Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | odnieść |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | odniosłem |
| ty | odniosłeś |
| on / ona / ono | odniósł |
| my | odnieśliśmy |
| wy | odnieśliście |
| oni / one | odnieśli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | odniosłam |
| ty | odniosłaś |
| on / ona / ono | odniosła |
| my | odniosłyśmy |
| wy | odniosłyście |
| oni / one | odniosły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | odniosło |
Czas przyszły
| ja | odniosę |
| ty | odniesiesz |
| on / ona / ono | odniesie |
| my | odniesiemy |
| wy | odniesiecie |
| oni / one | odniosą |
Tryb rozkazujący
| ty | odnieś |
| my | odnieśmy |
| wy | odnieście |