Conjugation of odosobnić
ɔ.dɔˈsɔb.ɲit͡ɕto isolate, to seclude, to sequester Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | odosobnić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | odosobniłem |
| ty | odosobniłeś |
| on / ona / ono | odosobnił |
| my | odosobniliśmy |
| wy | odosobniliście |
| oni / one | odosobnili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | odosobniłam |
| ty | odosobniłaś |
| on / ona / ono | odosobniła |
| my | odosobniłyśmy |
| wy | odosobniłyście |
| oni / one | odosobniły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | odosobniło |
Czas przyszły
| ja | odosobnię |
| ty | odosobnisz |
| on / ona / ono | odosobni |
| my | odosobnimy |
| wy | odosobnicie |
| oni / one | odosobnią |
Tryb rozkazujący
| ty | odosobnij |
| my | odosobnijmy |
| wy | odosobnijcie |