Conjugation of odjebać
ɔdˈjɛ.bat͡ɕrobić coś niedbale, niestarannie, byle tylko szybko skończyć; także robić coś pod przymusem, niechętnie, bez zaangażowania Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | odjebać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | odjebałem |
| ty | odjebałeś |
| on / ona / ono | odjebał |
| my | odjebaliśmy |
| wy | odjebaliście |
| oni / one | odjebali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | odjebałam |
| ty | odjebałaś |
| on / ona / ono | odjebała |
| my | odjebałyśmy |
| wy | odjebałyście |
| oni / one | odjebały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | odjebało |
Czas przyszły
| ja | odjebię |
| ty | odjebiesz |
| on / ona / ono | odjebie |
| my | odjebiemy |
| wy | odjebiecie |
| oni / one | odjebią |
Tryb rozkazujący
| ty | odjeb |
| my | odjebmy |
| wy | odjebcie |