Conjugation of ochujeć
ɔˈxu.jɛt͡ɕzagubić się w czymś, nie zrozumieć o co chodzi Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | ochujeć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | ochujałem |
| ty | ochujałeś |
| on / ona / ono | ochujał |
| my | ochujeliśmy |
| wy | ochujeliście |
| oni / one | ochujeli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | ochujałam |
| ty | ochujałaś |
| on / ona / ono | ochujała |
| my | ochujałyśmy |
| wy | ochujałyście |
| oni / one | ochujały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | ochujało |
Czas przyszły
| ja | ochujeję |
| ty | ochujejesz |
| on / ona / ono | ochujeje |
| my | ochujejemy |
| wy | ochujejecie |
| oni / one | ochujeją |
Tryb rozkazujący
| ty | ochujej |
| my | ochujejmy |
| wy | ochujejcie |