Conjugation of ociągnąć
ɔˈt͡ɕɔŋɡ.nɔɲt͡ɕzrobić coś zbyt powolnie, niechętnie, wahając się Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | ociągnąć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | ociągnąłem |
| ty | ociągnąłeś |
| on / ona / ono | ociągnął |
| my | ociągnęliśmy |
| wy | ociągnęliście |
| oni / one | ociągnęli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | ociągnęłam |
| ty | ociągnęłaś |
| on / ona / ono | ociągnęła |
| my | ociągnęłyśmy |
| wy | ociągnęłyście |
| oni / one | ociągnęły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | ociągnęło |
Czas przyszły
| ja | ociągnę |
| ty | ociągniesz |
| on / ona / ono | ociągnie |
| my | ociągniemy |
| wy | ociągniecie |
| oni / one | ociągną |
Tryb rozkazujący
| ty | ociągnij |
| my | ociągnijmy |
| wy | ociągnijcie |