Conjugation of obudzić
ɔˈbu.d͡ʑit͡ɕo stanach emocjonalnych, uczuciowych, itp.: pojawić się, zostać wywołanym przez coś lub kogoś Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | obudzić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | obudziłem |
| ty | obudziłeś |
| on / ona / ono | obudził |
| my | obudziliśmy |
| wy | obudziliście |
| oni / one | obudzili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | obudziłam |
| ty | obudziłaś |
| on / ona / ono | obudziła |
| my | obudziłyśmy |
| wy | obudziłyście |
| oni / one | obudziły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | obudziło |
Czas przyszły
| ja | obudzę |
| ty | obudzisz |
| on / ona / ono | obudzi |
| my | obudzimy |
| wy | obudzicie |
| oni / one | obudzą |
Tryb rozkazujący
| ty | obudź |
| my | obudźmy |
| wy | obudźcie |