Conjugation of obtoczyć
ɔpˈtɔ.t͡ʂɘt͡ɕto coat by rolling in some loose substance; to toss Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | obtoczyć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | obtoczyłem |
| ty | obtoczyłeś |
| on / ona / ono | obtoczył |
| my | obtoczyliśmy |
| wy | obtoczyliście |
| oni / one | obtoczyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | obtoczyłam |
| ty | obtoczyłaś |
| on / ona / ono | obtoczyła |
| my | obtoczyłyśmy |
| wy | obtoczyłyście |
| oni / one | obtoczyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | obtoczyło |
Czas przyszły
| ja | obtoczę |
| ty | obtoczysz |
| on / ona / ono | obtoczy |
| my | obtoczymy |
| wy | obtoczycie |
| oni / one | obtoczą |
Tryb rozkazujący
| ty | obtocz |
| my | obtoczmy |
| wy | obtoczcie |