Conjugation of obtłuc
ˈɔp.twut͡sto become chipped (to acquire a fracture) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | obtłuc |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | obtłukłem |
| ty | obtłukłeś |
| on / ona / ono | obtłukł |
| my | obtłukliśmy |
| wy | obtłukliście |
| oni / one | obtłukli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | obtłukłam |
| ty | obtłukłaś |
| on / ona / ono | obtłukła |
| my | obtłukłyśmy |
| wy | obtłukłyście |
| oni / one | obtłukły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | obtłukło |
Czas przyszły
| ja | obtłukę |
| ty | obtłuczesz |
| on / ona / ono | obtłucze |
| my | obtłuczemy |
| wy | obtłuczecie |
| oni / one | obtłuką |
Tryb rozkazujący
| ty | obtłucz |
| my | obtłuczmy |
| wy | obtłuczcie |