Conjugation of obsztorcować
ɔp.ʂtɔrˈt͡sɔ.vat͡ɕto scold, to rebuke, to admonish Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | obsztorcować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | obsztorcowałem |
| ty | obsztorcowałeś |
| on / ona / ono | obsztorcował |
| my | obsztorcowaliśmy |
| wy | obsztorcowaliście |
| oni / one | obsztorcowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | obsztorcowałam |
| ty | obsztorcowałaś |
| on / ona / ono | obsztorcowała |
| my | obsztorcowałyśmy |
| wy | obsztorcowałyście |
| oni / one | obsztorcowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | obsztorcowało |
Czas przyszły
| ja | obsztorcuję |
| ty | obsztorcujesz |
| on / ona / ono | obsztorcuje |
| my | obsztorcujemy |
| wy | obsztorcujecie |
| oni / one | obsztorcują |
Tryb rozkazujący
| ty | obsztorcuj |
| my | obsztorcujmy |
| wy | obsztorcujcie |