Conjugation of obstać
ˈɔp.stat͡ɕgw. (Śląsk Cieszyński) przetrwać, wytrzymać Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | obstać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | obstałem |
| ty | obstałeś |
| on / ona / ono | obstał |
| my | obstaliśmy |
| wy | obstaliście |
| oni / one | obstali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | obstałam |
| ty | obstałaś |
| on / ona / ono | obstała |
| my | obstałyśmy |
| wy | obstałyście |
| oni / one | obstały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | obstało |
Czas przyszły
| ja | obstoję |
| ty | obstoisz |
| on / ona / ono | obstoi |
| my | obstoimy |
| wy | obstoicie |
| oni / one | obstoją |
Tryb rozkazujący
| ty | obstój |
| my | obstójmy |
| wy | obstójcie |