Conjugation of obstalować
/ɔp.staˈlɔ.vat͡ɕ/to order (request something to be made, supplied, or served) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | obstalować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | obstalowałem |
| ty | obstalowałeś |
| on / ona / ono | obstalował |
| my | obstalowaliśmy |
| wy | obstalowaliście |
| oni / one | obstalowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | obstalowałam |
| ty | obstalowałaś |
| on / ona / ono | obstalowała |
| my | obstalowałyśmy |
| wy | obstalowałyście |
| oni / one | obstalowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | obstalowało |
Czas przyszły
| ja | obstaluję |
| ty | obstalujesz |
| on / ona / ono | obstaluje |
| my | obstalujemy |
| wy | obstalujecie |
| oni / one | obstalują |
Tryb rozkazujący
| ty | obstaluj |
| my | obstalujmy |
| wy | obstalujcie |