Conjugation of obrabować
ɔb.raˈbɔ.vat͡ɕprzemocą odebrać coś komuś; wynieść, ukraść skądś wiele rzeczy lub dużą sumę pieniędzy Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | obrabować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | obrabowałem |
| ty | obrabowałeś |
| on / ona / ono | obrabował |
| my | obrabowaliśmy |
| wy | obrabowaliście |
| oni / one | obrabowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | obrabowałam |
| ty | obrabowałaś |
| on / ona / ono | obrabowała |
| my | obrabowałyśmy |
| wy | obrabowałyście |
| oni / one | obrabowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | obrabowało |
Czas przyszły
| ja | obrabuję |
| ty | obrabujesz |
| on / ona / ono | obrabuje |
| my | obrabujemy |
| wy | obrabujecie |
| oni / one | obrabują |
Tryb rozkazujący
| ty | obrabuj |
| my | obrabujmy |
| wy | obrabujcie |