Conjugation of obradlić
ɔˈbra.dlit͡ɕobsypać ziemią niższe części łodyg albo górne części korzeni za pomocą radła Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | obradlić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | obradliłem |
| ty | obradliłeś |
| on / ona / ono | obradlił |
| my | obradliliśmy |
| wy | obradliliście |
| oni / one | obradlili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | obradliłam |
| ty | obradliłaś |
| on / ona / ono | obradliła |
| my | obradliłyśmy |
| wy | obradliłyście |
| oni / one | obradliły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | obradliło |
Czas przyszły
| ja | obradlę |
| ty | obradlisz |
| on / ona / ono | obradli |
| my | obradlimy |
| wy | obradlicie |
| oni / one | obradlą |
Tryb rozkazujący
| ty | obradl |
| my | obradlmy |
| wy | obradlcie |