Conjugation of obowiązać
ɔ.bɔˈvjɔw̃.zat͡ɕto bind, to oblige (compel by authority, law, duty or other social tie) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | obowiązać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | obowiązałem |
| ty | obowiązałeś |
| on / ona / ono | obowiązał |
| my | obowiązaliśmy |
| wy | obowiązaliście |
| oni / one | obowiązali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | obowiązałam |
| ty | obowiązałaś |
| on / ona / ono | obowiązała |
| my | obowiązałyśmy |
| wy | obowiązałyście |
| oni / one | obowiązały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | obowiązało |
Czas przyszły
| ja | obowiążę |
| ty | obowiążesz |
| on / ona / ono | obowiąże |
| my | obowiążemy |
| wy | obowiążecie |
| oni / one | obowiążą |
Tryb rozkazujący
| ty | obowiąż |
| my | obowiążmy |
| wy | obowiążcie |