Conjugation of oblepić
ɔˈblɛ.pit͡ɕpokryć jakąś powierzchnię lub miejsce czymś, co się lepi Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | oblepić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | oblepiłem |
| ty | oblepiłeś |
| on / ona / ono | oblepił |
| my | oblepiliśmy |
| wy | oblepiliście |
| oni / one | oblepili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | oblepiłam |
| ty | oblepiłaś |
| on / ona / ono | oblepiła |
| my | oblepiłyśmy |
| wy | oblepiłyście |
| oni / one | oblepiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | oblepiło |
Czas przyszły
| ja | oblepię |
| ty | oblepisz |
| on / ona / ono | oblepi |
| my | oblepimy |
| wy | oblepicie |
| oni / one | oblepią |
Tryb rozkazujący
| ty | oblep |
| my | oblepmy |
| wy | oblepcie |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.