Conjugation of obleźć
ˈɔ.blɛɕt͡ɕwejść na coś lub na kogoś w znacznej liczbie Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | obleźć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | oblazłem |
| ty | oblazłeś |
| on / ona / ono | oblazł |
| my | obleźliśmy |
| wy | obleźliście |
| oni / one | obleźli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | oblazłam |
| ty | oblazłaś |
| on / ona / ono | oblazła |
| my | oblazłyśmy |
| wy | oblazłyście |
| oni / one | oblazły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | oblazło |
Czas przyszły
| ja | oblezę |
| ty | obleziesz |
| on / ona / ono | oblezie |
| my | obleziemy |
| wy | obleziecie |
| oni / one | oblezą |
Tryb rozkazujący
| ty | obleź |
| my | obleźmy |
| wy | obleźcie |