Conjugation of obligować
ɔ.bliˈɡɔ.vat͡ɕbrać na siebie obowiązek, zobowiązać się Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | obligować |
Czas teraźniejszy
| ja | obliguję |
| ty | obligujesz |
| on / ona / ono | obliguje |
| my | obligujemy |
| wy | obligujecie |
| oni / one | obligują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | obligowałem |
| ty | obligowałeś |
| on / ona / ono | obligował |
| my | obligowaliśmy |
| wy | obligowaliście |
| oni / one | obligowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | obligowałam |
| ty | obligowałaś |
| on / ona / ono | obligowała |
| my | obligowałyśmy |
| wy | obligowałyście |
| oni / one | obligowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | obligowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę obligował |
| ty | będziesz obligował |
| on / ona / ono | będzie obligował |
| my | będziemy obligowali |
| wy | będziecie obligowali |
| oni / one | będą obligowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę obligowała |
| ty | będziesz obligowała |
| on / ona / ono | będzie obligowała |
| my | będziemy obligowały |
| wy | będziecie obligowały |
| oni / one | będą obligowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie obligowało |
Tryb rozkazujący
| ty | obliguj |
| my | obligujmy |
| wy | obligujcie |