Conjugation of oblec
ˈɔ.blɛt͡sotaczać zbrojnie jakieś miejsce celem zdobycia go Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | oblec |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | obległem |
| ty | obległeś |
| on / ona / ono | obległ |
| my | oblegliśmy |
| wy | oblegliście |
| oni / one | oblegli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | obległam |
| ty | obległaś |
| on / ona / ono | obległa |
| my | obległyśmy |
| wy | obległyście |
| oni / one | obległy |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | obległo |
Czas przyszły
| ja | oblegnę |
| ty | oblegniesz |
| on / ona / ono | oblegnie |
| my | oblegniemy |
| wy | oblegniecie |
| oni / one | oblegną |
Tryb rozkazujący
| ty | oblegnij |
| my | oblegnijmy |
| wy | oblegnijcie |