Conjugation of obelżyć
ɔˈbɛl.ʐɘt͡ɕto insult (to be insensitive, insolent, or rude to somebody; to affront or demean) [with dative] or Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | obelżyć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | obelżyłem |
| ty | obelżyłeś |
| on / ona / ono | obelżył |
| my | obelżyliśmy |
| wy | obelżyliście |
| oni / one | obelżyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | obelżyłam |
| ty | obelżyłaś |
| on / ona / ono | obelżyła |
| my | obelżyłyśmy |
| wy | obelżyłyście |
| oni / one | obelżyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | obelżyło |
Czas przyszły
| ja | obelżę |
| ty | obelżysz |
| on / ona / ono | obelży |
| my | obelżymy |
| wy | obelżycie |
| oni / one | obelżą |
Tryb rozkazujący
| ty | obelż |
| my | obelżmy |
| wy | obelżcie |