Conjugation of obarczyć
ɔˈbar.t͡ʂɘt͡ɕnałożyć jakiś obowiązek lub powierzyć wykonanie czegoś Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | obarczyć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | obarczyłem |
| ty | obarczyłeś |
| on / ona / ono | obarczył |
| my | obarczyliśmy |
| wy | obarczyliście |
| oni / one | obarczyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | obarczyłam |
| ty | obarczyłaś |
| on / ona / ono | obarczyła |
| my | obarczyłyśmy |
| wy | obarczyłyście |
| oni / one | obarczyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | obarczyło |
Czas przyszły
| ja | obarczę |
| ty | obarczysz |
| on / ona / ono | obarczy |
| my | obarczymy |
| wy | obarczycie |
| oni / one | obarczą |
Tryb rozkazujący
| ty | obarcz |
| my | obarczmy |
| wy | obarczcie |