Conjugation of obcałować
ɔp.t͡saˈwɔ.vat͡ɕpocałować wiele razy, z różnych stron siebie nawzajem; obsypać pocałunkami jeden drugiego Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | obcałować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | obcałowałem |
| ty | obcałowałeś |
| on / ona / ono | obcałował |
| my | obcałowaliśmy |
| wy | obcałowaliście |
| oni / one | obcałowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | obcałowałam |
| ty | obcałowałaś |
| on / ona / ono | obcałowała |
| my | obcałowałyśmy |
| wy | obcałowałyście |
| oni / one | obcałowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | obcałowało |
Czas przyszły
| ja | obcałuję |
| ty | obcałujesz |
| on / ona / ono | obcałuje |
| my | obcałujemy |
| wy | obcałujecie |
| oni / one | obcałują |
Tryb rozkazujący
| ty | obcałuj |
| my | obcałujmy |
| wy | obcałujcie |