Conjugation of obłocić
/ɔˈbwɔ.t͡ɕit͡ɕ/to muddy oneself (to get one's clothes or shoes muddy) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | obłocić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | obłociłem |
| ty | obłociłeś |
| on / ona / ono | obłocił |
| my | obłociliśmy |
| wy | obłociliście |
| oni / one | obłocili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | obłociłam |
| ty | obłociłaś |
| on / ona / ono | obłociła |
| my | obłociłyśmy |
| wy | obłociłyście |
| oni / one | obłociły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | obłociło |
Czas przyszły
| ja | obłocę |
| ty | obłocisz |
| on / ona / ono | obłoci |
| my | obłocimy |
| wy | obłocicie |
| oni / one | obłocą |
Tryb rozkazujący
| ty | obłoć |
| my | obłoćmy |
| wy | obłoćcie |