Conjugation of obłowić
ɔbˈwɔ.vit͡ɕto catch many fish or animals during a hunt Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | obłowić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | obłowiłem |
| ty | obłowiłeś |
| on / ona / ono | obłowił |
| my | obłowiliśmy |
| wy | obłowiliście |
| oni / one | obłowili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | obłowiłam |
| ty | obłowiłaś |
| on / ona / ono | obłowiła |
| my | obłowiłyśmy |
| wy | obłowiłyście |
| oni / one | obłowiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | obłowiło |
Czas przyszły
| ja | obłowię |
| ty | obłowisz |
| on / ona / ono | obłowi |
| my | obłowimy |
| wy | obłowicie |
| oni / one | obłowią |
Tryb rozkazujący
| ty | obłów |
| my | obłówmy |
| wy | obłówcie |