Conjugation of ośmieszyć
ɔɕˈmjɛ.ʂɘt͡ɕwystawić siebie na pośmiewisko; stać się przedmiotem śmiechu Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | ośmieszyć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | ośmieszyłem |
| ty | ośmieszyłeś |
| on / ona / ono | ośmieszył |
| my | ośmieszyliśmy |
| wy | ośmieszyliście |
| oni / one | ośmieszyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | ośmieszyłam |
| ty | ośmieszyłaś |
| on / ona / ono | ośmieszyła |
| my | ośmieszyłyśmy |
| wy | ośmieszyłyście |
| oni / one | ośmieszyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | ośmieszyło |
Czas przyszły
| ja | ośmieszę |
| ty | ośmieszysz |
| on / ona / ono | ośmieszy |
| my | ośmieszymy |
| wy | ośmieszycie |
| oni / one | ośmieszą |
Tryb rozkazujący
| ty | ośmiesz |
| my | ośmieszmy |
| wy | ośmieszcie |