Conjugation of naurągać
na.uˈrɔŋ.ɡat͡ɕto insult, to revile, to abuse, to taunt, to outrage [with dative ‘whom’], Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | naurągać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | naurągałem |
| ty | naurągałeś |
| on / ona / ono | naurągał |
| my | naurągaliśmy |
| wy | naurągaliście |
| oni / one | naurągali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | naurągałam |
| ty | naurągałaś |
| on / ona / ono | naurągała |
| my | naurągałyśmy |
| wy | naurągałyście |
| oni / one | naurągały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | naurągało |
Czas przyszły
| ja | naurągam |
| ty | naurągasz |
| on / ona / ono | naurąga |
| my | naurągamy |
| wy | naurągacie |
| oni / one | naurągają |
Tryb rozkazujący
| ty | naurągaj |
| my | naurągajmy |
| wy | naurągajcie |