Conjugation of natrącić
naˈtrɔɲ.t͡ɕit͡ɕto nudge (to put in the correct place by nudging) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | natrącić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | natrąciłem |
| ty | natrąciłeś |
| on / ona / ono | natrącił |
| my | natrąciliśmy |
| wy | natrąciliście |
| oni / one | natrącili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | natrąciłam |
| ty | natrąciłaś |
| on / ona / ono | natrąciła |
| my | natrąciłyśmy |
| wy | natrąciłyście |
| oni / one | natrąciły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | natrąciło |
Czas przyszły
| ja | natrącę |
| ty | natrącisz |
| on / ona / ono | natrąci |
| my | natrącimy |
| wy | natrącicie |
| oni / one | natrącą |
Tryb rozkazujący
| ty | natrąć |
| my | natrąćmy |
| wy | natrąćcie |