HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← natrafić — definition

Conjugation of natrafić

Regular CEFR B2
naˈtra.fit͡ɕ

to come across, to encounter Ver definición completa →

Aspekt dokonany

Bezokolicznik
natrafić
Czas przeszły (rodzaj męski)
ja natrafiłem
ty natrafiłeś
on / ona / ono natrafił
my natrafiliśmy
wy natrafiliście
oni / one natrafili
Czas przeszły (rodzaj żeński)
ja natrafiłam
ty natrafiłaś
on / ona / ono natrafiła
my natrafiłyśmy
wy natrafiłyście
oni / one natrafiły
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
ono natrafiło
Czas przyszły
ja natrafię
ty natrafisz
on / ona / ono natrafi
my natrafimy
wy natraficie
oni / one natrafią
Tryb rozkazujący
ty natraf
my natrafmy
wy natrafcie

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Polski dictionary

Look up any Polish word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary