HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← natrafić — definición

Conjugation of natrafić

Regular CEFR B2
/naˈtra.fit͡ɕ/

to come across, to encounter Ver definición completa →

Aspekt dokonany

Bezokolicznik
natrafić
Czas przeszły (rodzaj męski)
ja natrafiłem
ty natrafiłeś
on / ona / ono natrafił
my natrafiliśmy
wy natrafiliście
oni / one natrafili
Czas przeszły (rodzaj żeński)
ja natrafiłam
ty natrafiłaś
on / ona / ono natrafiła
my natrafiłyśmy
wy natrafiłyście
oni / one natrafiły
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
ono natrafiło
Czas przyszły
ja natrafię
ty natrafisz
on / ona / ono natrafi
my natrafimy
wy natraficie
oni / one natrafią
Tryb rozkazujący
ty natraf
my natrafmy
wy natrafcie

Más conjugaciones

Explore the Polski dictionary

Look up any Polish word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary