Conjugation of naskoczyć
naˈskɔ.t͡ʂɘt͡ɕto go off, to snap, to bite the head off Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | naskoczyć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | naskoczyłem |
| ty | naskoczyłeś |
| on / ona / ono | naskoczył |
| my | naskoczyliśmy |
| wy | naskoczyliście |
| oni / one | naskoczyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | naskoczyłam |
| ty | naskoczyłaś |
| on / ona / ono | naskoczyła |
| my | naskoczyłyśmy |
| wy | naskoczyłyście |
| oni / one | naskoczyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | naskoczyło |
Czas przyszły
| ja | naskoczę |
| ty | naskoczysz |
| on / ona / ono | naskoczy |
| my | naskoczymy |
| wy | naskoczycie |
| oni / one | naskoczą |
Tryb rozkazujący
| ty | naskocz |
| my | naskoczmy |
| wy | naskoczcie |