Conjugation of naskarżyć
naˈskar.ʐɘt͡ɕto denounce, to inform against, to tell on Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | naskarżyć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | naskarżyłem |
| ty | naskarżyłeś |
| on / ona / ono | naskarżył |
| my | naskarżyliśmy |
| wy | naskarżyliście |
| oni / one | naskarżyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | naskarżyłam |
| ty | naskarżyłaś |
| on / ona / ono | naskarżyła |
| my | naskarżyłyśmy |
| wy | naskarżyłyście |
| oni / one | naskarżyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | naskarżyło |
Czas przyszły
| ja | naskarżę |
| ty | naskarżysz |
| on / ona / ono | naskarży |
| my | naskarżymy |
| wy | naskarżycie |
| oni / one | naskarżą |
Tryb rozkazujący
| ty | naskarż |
| my | naskarżmy |
| wy | naskarżcie |