Conjugation of napytać
naˈpɘ.tat͡ɕspowodować przeciw sobie lub innym przykre skutki, sprowadzić na siebie lub kogoś coś złego Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | napytać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | napytałem |
| ty | napytałeś |
| on / ona / ono | napytał |
| my | napytaliśmy |
| wy | napytaliście |
| oni / one | napytali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | napytałam |
| ty | napytałaś |
| on / ona / ono | napytała |
| my | napytałyśmy |
| wy | napytałyście |
| oni / one | napytały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | napytało |
Czas przyszły
| ja | napytam |
| ty | napytasz |
| on / ona / ono | napyta |
| my | napytamy |
| wy | napytacie |
| oni / one | napytają |
Tryb rozkazujący
| ty | napytaj |
| my | napytajmy |
| wy | napytajcie |