Conjugation of narabiać
/naˈra.bjat͡ɕ/to make a lot of something e.g. food Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | narabiać |
Czas teraźniejszy
| ja | narabiam |
| ty | narabiasz |
| on / ona / ono | narabia |
| my | narabiamy |
| wy | narabiacie |
| oni / one | narabiają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | narabiałem |
| ty | narabiałeś |
| on / ona / ono | narabiał |
| my | narabialiśmy |
| wy | narabialiście |
| oni / one | narabiali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | narabiałam |
| ty | narabiałaś |
| on / ona / ono | narabiała |
| my | narabiałyśmy |
| wy | narabiałyście |
| oni / one | narabiały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | narabiało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę narabiał |
| ty | będziesz narabiał |
| on / ona / ono | będzie narabiał |
| my | będziemy narabiali |
| wy | będziecie narabiali |
| oni / one | będą narabiali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę narabiała |
| ty | będziesz narabiała |
| on / ona / ono | będzie narabiała |
| my | będziemy narabiały |
| wy | będziecie narabiały |
| oni / one | będą narabiały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie narabiało |
Tryb rozkazujący
| ty | narabiaj |
| my | narabiajmy |
| wy | narabiajcie |