Conjugation of napromieniować
na.prɔ.mjɛˈɲɔ.vat͡ɕpoddać działaniu promieniowania Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | napromieniować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | napromieniowałem |
| ty | napromieniowałeś |
| on / ona / ono | napromieniował |
| my | napromieniowaliśmy |
| wy | napromieniowaliście |
| oni / one | napromieniowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | napromieniowałam |
| ty | napromieniowałaś |
| on / ona / ono | napromieniowała |
| my | napromieniowałyśmy |
| wy | napromieniowałyście |
| oni / one | napromieniowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | napromieniowało |
Czas przyszły
| ja | napromieniuję |
| ty | napromieniujesz |
| on / ona / ono | napromieniuje |
| my | napromieniujemy |
| wy | napromieniujecie |
| oni / one | napromieniują |
Tryb rozkazujący
| ty | napromieniuj |
| my | napromieniujmy |
| wy | napromieniujcie |