Conjugation of napracować
na.praˈt͡sɔ.vat͡ɕto work hard (to put a lot of time and effort into something) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | napracować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | napracowałem |
| ty | napracowałeś |
| on / ona / ono | napracował |
| my | napracowaliśmy |
| wy | napracowaliście |
| oni / one | napracowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | napracowałam |
| ty | napracowałaś |
| on / ona / ono | napracowała |
| my | napracowałyśmy |
| wy | napracowałyście |
| oni / one | napracowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | napracowało |
Czas przyszły
| ja | napracuję |
| ty | napracujesz |
| on / ona / ono | napracuje |
| my | napracujemy |
| wy | napracujecie |
| oni / one | napracują |
Tryb rozkazujący
| ty | napracuj |
| my | napracujmy |
| wy | napracujcie |