Conjugation of napraszać
naˈpra.ʂat͡ɕto importune, to implore; to bother (to request or suggest many times in an annoying manner) Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | napraszać |
Czas teraźniejszy
| ja | napraszam |
| ty | napraszasz |
| on / ona / ono | naprasza |
| my | napraszamy |
| wy | napraszacie |
| oni / one | napraszają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | napraszałem |
| ty | napraszałeś |
| on / ona / ono | napraszał |
| my | napraszaliśmy |
| wy | napraszaliście |
| oni / one | napraszali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | napraszałam |
| ty | napraszałaś |
| on / ona / ono | napraszała |
| my | napraszałyśmy |
| wy | napraszałyście |
| oni / one | napraszały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | napraszało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę napraszał |
| ty | będziesz napraszał |
| on / ona / ono | będzie napraszał |
| my | będziemy napraszali |
| wy | będziecie napraszali |
| oni / one | będą napraszali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę napraszała |
| ty | będziesz napraszała |
| on / ona / ono | będzie napraszała |
| my | będziemy napraszały |
| wy | będziecie napraszały |
| oni / one | będą napraszały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie napraszało |
Tryb rozkazujący
| ty | napraszaj |
| my | napraszajmy |
| wy | napraszajcie |