Conjugation of napatoczyć
na.paˈtɔ.t͡ʂɘt͡ɕto come across, to run into, to run upon (to unexpectedly encounter or meet) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | napatoczyć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | napatoczyłem |
| ty | napatoczyłeś |
| on / ona / ono | napatoczył |
| my | napatoczyliśmy |
| wy | napatoczyliście |
| oni / one | napatoczyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | napatoczyłam |
| ty | napatoczyłaś |
| on / ona / ono | napatoczyła |
| my | napatoczyłyśmy |
| wy | napatoczyłyście |
| oni / one | napatoczyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | napatoczyło |
Czas przyszły
| ja | napatoczę |
| ty | napatoczysz |
| on / ona / ono | napatoczy |
| my | napatoczymy |
| wy | napatoczycie |
| oni / one | napatoczą |
Tryb rozkazujący
| ty | napatocz |
| my | napatoczmy |
| wy | napatoczcie |