Conjugation of nalecieć
naˈlɛ.t͡ɕɛt͡ɕto take (usedto cause someone to feel a strong urge to do something such that they couldn't help but do it) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | nalecieć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | naleciałem |
| ty | naleciałeś |
| on / ona / ono | naleciał |
| my | nalecieliśmy |
| wy | nalecieliście |
| oni / one | nalecieli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | naleciałam |
| ty | naleciałaś |
| on / ona / ono | naleciała |
| my | naleciałyśmy |
| wy | naleciałyście |
| oni / one | naleciały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | naleciało |
Czas przyszły
| ja | nalecę |
| ty | nalecisz |
| on / ona / ono | naleci |
| my | nalecimy |
| wy | nalecicie |
| oni / one | nalecą |
Tryb rozkazujący
| ty | naleć |
| my | nalećmy |
| wy | nalećcie |