Conjugation of nalepić
/naˈlɛ.pit͡ɕ/to form many of, to mould many of (especially by hand) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | nalepić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | nalepiłem |
| ty | nalepiłeś |
| on / ona / ono | nalepił |
| my | nalepiliśmy |
| wy | nalepiliście |
| oni / one | nalepili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | nalepiłam |
| ty | nalepiłaś |
| on / ona / ono | nalepiła |
| my | nalepiłyśmy |
| wy | nalepiłyście |
| oni / one | nalepiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | nalepiło |
Czas przyszły
| ja | nalepię |
| ty | nalepisz |
| on / ona / ono | nalepi |
| my | nalepimy |
| wy | nalepicie |
| oni / one | nalepią |
Tryb rozkazujący
| ty | nalep |
| my | nalepmy |
| wy | nalepcie |