Conjugation of należeć
naˈlɛ.ʐɛt͡ɕbyć członkiem jakiejś organizacji, społeczności, elementem zbioru Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | należeć |
Czas teraźniejszy
| ja | należę |
| ty | należysz |
| on / ona / ono | należy |
| my | należymy |
| wy | należycie |
| oni / one | należą |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | należałem |
| ty | należałeś |
| on / ona / ono | należał |
| my | należeliśmy |
| wy | należeliście |
| oni / one | należeli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | należałam |
| ty | należałaś |
| on / ona / ono | należała |
| my | należałyśmy |
| wy | należałyście |
| oni / one | należały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | należało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę należał |
| ty | będziesz należał |
| on / ona / ono | będzie należał |
| my | będziemy należeli |
| wy | będziecie należeli |
| oni / one | będą należeli |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę należała |
| ty | będziesz należała |
| on / ona / ono | będzie należała |
| my | będziemy należały |
| wy | będziecie należały |
| oni / one | będą należały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie należało |
Tryb rozkazujący
| ty | należ |
| my | należmy |
| wy | należcie |