Conjugation of nakazywać
/na.kaˈzɘ.vat͡ɕ/wydawać nakaz, polecenie, rozkaz Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | nakazywać |
Czas teraźniejszy
| ja | nakazuję |
| ty | nakazujesz |
| on / ona / ono | nakazuje |
| my | nakazujemy |
| wy | nakazujecie |
| oni / one | nakazują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | nakazywałem |
| ty | nakazywałeś |
| on / ona / ono | nakazywał |
| my | nakazywaliśmy |
| wy | nakazywaliście |
| oni / one | nakazywali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | nakazywałam |
| ty | nakazywałaś |
| on / ona / ono | nakazywała |
| my | nakazywałyśmy |
| wy | nakazywałyście |
| oni / one | nakazywały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | nakazywało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę nakazywał |
| ty | będziesz nakazywał |
| on / ona / ono | będzie nakazywał |
| my | będziemy nakazywali |
| wy | będziecie nakazywali |
| oni / one | będą nakazywali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę nakazywała |
| ty | będziesz nakazywała |
| on / ona / ono | będzie nakazywała |
| my | będziemy nakazywały |
| wy | będziecie nakazywały |
| oni / one | będą nakazywały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie nakazywało |
Tryb rozkazujący
| ty | nakazuj |
| my | nakazujmy |
| wy | nakazujcie |