Conjugation of nagiąć
ˈna.ɡjɔɲt͡ɕto bend (tp cause someone against their will to do something or behave in a certain way, in line with our expectations) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | nagiąć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | nagiąłem |
| ty | nagiąłeś |
| on / ona / ono | nagiął |
| my | nagięliśmy |
| wy | nagięliście |
| oni / one | nagięli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | nagięłam |
| ty | nagięłaś |
| on / ona / ono | nagięła |
| my | nagięłyśmy |
| wy | nagięłyście |
| oni / one | nagięły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | nagięło |
Czas przyszły
| ja | nagnę |
| ty | nagniesz |
| on / ona / ono | nagnie |
| my | nagniemy |
| wy | nagniecie |
| oni / one | nagną |
Tryb rozkazujący
| ty | nagnij |
| my | nagnijmy |
| wy | nagnijcie |