Conjugation of naglić
ˈna.ɡlit͡ɕpobudzać do pośpiechu, usilnie nalegać lub naciskać do zrobienia czegoś Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | naglić |
Czas teraźniejszy
| ja | naglę |
| ty | naglisz |
| on / ona / ono | nagli |
| my | naglimy |
| wy | naglicie |
| oni / one | naglą |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | nagliłem |
| ty | nagliłeś |
| on / ona / ono | naglił |
| my | nagliliśmy |
| wy | nagliliście |
| oni / one | naglili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | nagliłam |
| ty | nagliłaś |
| on / ona / ono | nagliła |
| my | nagliłyśmy |
| wy | nagliłyście |
| oni / one | nagliły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | nagliło |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę naglił |
| ty | będziesz naglił |
| on / ona / ono | będzie naglił |
| my | będziemy naglili |
| wy | będziecie naglili |
| oni / one | będą naglili |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę nagliła |
| ty | będziesz nagliła |
| on / ona / ono | będzie nagliła |
| my | będziemy nagliły |
| wy | będziecie nagliły |
| oni / one | będą nagliły |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie nagliło |
Tryb rozkazujący
| ty | naglij |
| my | naglijmy |
| wy | naglijcie |