Conjugation of nagadać
naˈɡa.dat͡ɕobmówić kogoś przed kimś innym; powiedzieć komuś coś niewłaściwego o kimś innym Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | nagadać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | nagadałem |
| ty | nagadałeś |
| on / ona / ono | nagadał |
| my | nagadaliśmy |
| wy | nagadaliście |
| oni / one | nagadali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | nagadałam |
| ty | nagadałaś |
| on / ona / ono | nagadała |
| my | nagadałyśmy |
| wy | nagadałyście |
| oni / one | nagadały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | nagadało |
Czas przyszły
| ja | nagadam |
| ty | nagadasz |
| on / ona / ono | nagada |
| my | nagadamy |
| wy | nagadacie |
| oni / one | nagadają |
Tryb rozkazujący
| ty | nagadaj |
| my | nagadajmy |
| wy | nagadajcie |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.