Conjugation of nadrobić
nadˈrɔ.bit͡ɕto catch up on, to make up for, to get back on schedule Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | nadrobić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | nadrobiłem |
| ty | nadrobiłeś |
| on / ona / ono | nadrobił |
| my | nadrobiliśmy |
| wy | nadrobiliście |
| oni / one | nadrobili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | nadrobiłam |
| ty | nadrobiłaś |
| on / ona / ono | nadrobiła |
| my | nadrobiłyśmy |
| wy | nadrobiłyście |
| oni / one | nadrobiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | nadrobiło |
Czas przyszły
| ja | nadrobię |
| ty | nadrobisz |
| on / ona / ono | nadrobi |
| my | nadrobimy |
| wy | nadrobicie |
| oni / one | nadrobią |
Tryb rozkazujący
| ty | nadrób |
| my | nadróbmy |
| wy | nadróbcie |