Conjugation of nadążać
naˈdɔw̃.ʐat͡ɕbyć w stanie rozumieć lub śledzić rozwój sytuacji Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | nadążać |
Czas teraźniejszy
| ja | nadążam |
| ty | nadążasz |
| on / ona / ono | nadąża |
| my | nadążamy |
| wy | nadążacie |
| oni / one | nadążają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | nadążałem |
| ty | nadążałeś |
| on / ona / ono | nadążał |
| my | nadążaliśmy |
| wy | nadążaliście |
| oni / one | nadążali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | nadążałam |
| ty | nadążałaś |
| on / ona / ono | nadążała |
| my | nadążałyśmy |
| wy | nadążałyście |
| oni / one | nadążały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | nadążało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę nadążał |
| ty | będziesz nadążał |
| on / ona / ono | będzie nadążał |
| my | będziemy nadążali |
| wy | będziecie nadążali |
| oni / one | będą nadążali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę nadążała |
| ty | będziesz nadążała |
| on / ona / ono | będzie nadążała |
| my | będziemy nadążały |
| wy | będziecie nadążały |
| oni / one | będą nadążały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie nadążało |
Tryb rozkazujący
| ty | nadążaj |
| my | nadążajmy |
| wy | nadążajcie |