Conjugation of nadążyć
naˈdɔw̃.ʐɘt͡ɕzrealizować obowiązki w odpowiednim czasie Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | nadążyć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | nadążyłem |
| ty | nadążyłeś |
| on / ona / ono | nadążył |
| my | nadążyliśmy |
| wy | nadążyliście |
| oni / one | nadążyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | nadążyłam |
| ty | nadążyłaś |
| on / ona / ono | nadążyła |
| my | nadążyłyśmy |
| wy | nadążyłyście |
| oni / one | nadążyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | nadążyło |
Czas przyszły
| ja | nadążę |
| ty | nadążysz |
| on / ona / ono | nadąży |
| my | nadążymy |
| wy | nadążycie |
| oni / one | nadążą |
Tryb rozkazujący
| ty | nadąż |
| my | nadążmy |
| wy | nadążcie |