Conjugation of naczytać
naˈt͡ʂɘ.tat͡ɕto read extensively, to read one's fill Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | naczytać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | naczytałem |
| ty | naczytałeś |
| on / ona / ono | naczytał |
| my | naczytaliśmy |
| wy | naczytaliście |
| oni / one | naczytali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | naczytałam |
| ty | naczytałaś |
| on / ona / ono | naczytała |
| my | naczytałyśmy |
| wy | naczytałyście |
| oni / one | naczytały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | naczytało |
Czas przyszły
| ja | naczytam |
| ty | naczytasz |
| on / ona / ono | naczyta |
| my | naczytamy |
| wy | naczytacie |
| oni / one | naczytają |
Tryb rozkazujący
| ty | naczytaj |
| my | naczytajmy |
| wy | naczytajcie |