Conjugation of nadać
ˈna.dat͡ɕutworzyć wypukłość wypełniając coś powietrzem Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | nadać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | nadałem |
| ty | nadałeś |
| on / ona / ono | nadał |
| my | nadaliśmy |
| wy | nadaliście |
| oni / one | nadali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | nadałam |
| ty | nadałaś |
| on / ona / ono | nadała |
| my | nadałyśmy |
| wy | nadałyście |
| oni / one | nadały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | nadało |
Czas przyszły
| ja | nadam |
| ty | nadasz |
| on / ona / ono | nada |
| my | nadamy |
| wy | nadacie |
| oni / one | nadają |
Tryb rozkazujący
| ty | nadaj |
| my | nadajmy |
| wy | nadajcie |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.