Conjugation of nachwycić
naˈxfɘ.t͡ɕit͡ɕto grab from above, to seize from above Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | nachwycić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | nachwyciłem |
| ty | nachwyciłeś |
| on / ona / ono | nachwycił |
| my | nachwyciliśmy |
| wy | nachwyciliście |
| oni / one | nachwycili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | nachwyciłam |
| ty | nachwyciłaś |
| on / ona / ono | nachwyciła |
| my | nachwyciłyśmy |
| wy | nachwyciłyście |
| oni / one | nachwyciły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | nachwyciło |
Czas przyszły
| ja | nachwycę |
| ty | nachwycisz |
| on / ona / ono | nachwyci |
| my | nachwycimy |
| wy | nachwycicie |
| oni / one | nachwycą |
Tryb rozkazujący
| ty | nachwyć |
| my | nachwyćmy |
| wy | nachwyćcie |