Conjugation of naćpać
ˈna.t͡ɕpat͡ɕto drug oneself, to intoxicate oneself, to consume psychoactive drugs Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | naćpać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | naćpałem |
| ty | naćpałeś |
| on / ona / ono | naćpał |
| my | naćpaliśmy |
| wy | naćpaliście |
| oni / one | naćpali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | naćpałam |
| ty | naćpałaś |
| on / ona / ono | naćpała |
| my | naćpałyśmy |
| wy | naćpałyście |
| oni / one | naćpały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | naćpało |
Czas przyszły
| ja | naćpam |
| ty | naćpasz |
| on / ona / ono | naćpa |
| my | naćpamy |
| wy | naćpacie |
| oni / one | naćpają |
Tryb rozkazujący
| ty | naćpaj |
| my | naćpajmy |
| wy | naćpajcie |