Conjugation of mścić
/ˈmɕt͡ɕit͡ɕ/dokonywać zemsty za coś; odpłacać komuś za wyrządzone zło Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | mścić |
Czas teraźniejszy
| ja | mszczę |
| ty | mścisz |
| on / ona / ono | mści |
| my | mścimy |
| wy | mścicie |
| oni / one | mszczą |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | mściłem |
| ty | mściłeś |
| on / ona / ono | mścił |
| my | mściliśmy |
| wy | mściliście |
| oni / one | mścili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | mściłam |
| ty | mściłaś |
| on / ona / ono | mściła |
| my | mściłyśmy |
| wy | mściłyście |
| oni / one | mściły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | mściło |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę mścił |
| ty | będziesz mścił |
| on / ona / ono | będzie mścił |
| my | będziemy mścili |
| wy | będziecie mścili |
| oni / one | będą mścili |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę mściła |
| ty | będziesz mściła |
| on / ona / ono | będzie mściła |
| my | będziemy mściły |
| wy | będziecie mściły |
| oni / one | będą mściły |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie mściło |
Tryb rozkazujący
| ty | mścij |
| my | mścijmy |
| wy | mścijcie |